1. طرف ساخت و ساز باید طرح فنی ساخت و ساز برای بتن با حجم بالا را تدوین کند، روش کنترل دما را اتخاذ کند، سوراخ اندازه گیری دما را به طور منطقی تنظیم کند، و اندازه گیری دمای بتن را انجام دهد. در طول دوره حفاظت، روش حفاظت از بتن با توجه به اندازه گیری دما تنظیم می شود.
2. زمانی که بتن در حین فرآیند ریختن الزامات ریختن را برآورده نمی کند، طرف ساخت باید به موقع با توزیع کننده یا تکنسین در محل تماس بگیرد و تکنسین های آزمایشگاه و بازرسان کیفیت باید نسبت ساخت بتن را تنظیم کنند. پس از رسیدن بتن به محل ساخت و ساز، عاقلانه است که به هر شخصی آب اضافه شود. زمانی که اسلامپ بتن نتواند با ریختن در محل برخورد کند، توسط تکنسین های محل تنظیم می شود.
3. قبل از ریختن پمپ بتن در بتن باید از روش خنک سازی محل ساخت، قالب و میله های فولادی استفاده کرد. روش عایق باید روی قالب اعمال شود. لوله پمپ را با یک گونی مرطوب بپوشانید و همیشه آب سرد اسپری کنید تا در فرآیند ریختن خنک شود.
4. توصیه می شود که ریزش اولیه تا حد امکان در شب تنظیم شود که این امر باعث کاهش دمای قالب بتن و کاهش زمان ریختن در روز می شود.
5. پس از ریختن بتن در ارتفاع، پس از گچ کاری بتن، فیلم پلاستیکی باید با سطح روی سطح پوشانده شود. برای اینکه سطح بتن سفت شود بدون اینکه آسیبی ببیند، پرده ها و غیره را بپوشانید و آب را کاملا بپاشید تا حداقل 24 ساعت مرطوب بماند. اگر بعد از پوشاندن آب پاشیده نشود، اغلب گرمای هیدراتاسیون رخ می دهد و سطح را یکنواخت و ترک می خورد.