1. منطقه تعمیر شده را تعیین کنید. محدوده تعمیر باید 100 میلی متر بزرگتر از محدوده آسیب واقعی باشد. برای جلوگیری از نازک شدن لبه منطقه تعمیر شده، لبه عمودی منطقه تعمیر شده بتن را با عمق بیشتر یا مساوی 5 میلی متر برش دهید یا حفر کنید.
2. گرد و غبار و روغن سطح پایه بتنی در ناحیه تعمیر شده را تمیز کرده و قطعات سست را جدا کنید.
3. زنگ زدگی و زباله را روی سطح فولادی در معرض دید در منطقه تعمیر شده تمیز کنید.
4. لایه پایه بتنی در منطقه تعمیر تمیز شده، تراشیده شده یا با یک عامل درمان رابط بتن درمان می شود.
5. سطح پایه بتنی را در منطقه تعمیر شده با پمپ گاز یا آب تمیز کنید. در فرآیند بعدی نباید آب باقی بماند.
6. ملات تعمیری با مقاومت بالا را با توجه به نسبت اختلاط توصیه شده 10-20% (نسبت وزن) مخلوط کنید تا از اختلاط یکنواخت اطمینان حاصل کنید.
7. ملات تعمیری با مقاومت بالا را برای انجام گچ کاری مخلوط کنید. ضخامت یک گچ نباید بیش از 10 میلی متر باشد. در صورتی که لایه گچ ضخیم باشد، روش ساخت گچ کاری چند لایه باید اتخاذ شود.