حفاظت طبیعی و عمل آوری با بخار اغلب در نگهداری بتن استفاده می شود. روش اول به پاشیدن فیلم پلاستیکی برای محافظت یا استفاده از بتن برای پخت بتن اشاره دارد. در محیط هایی با دما و رطوبت بالاتر، بتن سخت شدن را تسریع می کند. عمل آوری با بخار، استفاده از بتن برای قرار دادن بتن در مخلوطی پر از بخار و هوا یا در اتاق عمل آوری پر از بخار است.
در شرایط رطوبت و دما، بتن نرمال می شود یا سخت شدن را تسریع می کند و مقاومت را افزایش می دهد. بنابراین، اگر بتن باید عمل آوری شود، باید به صورت مصنوعی ریخته شود.
روش پوشاندن بتن با پرده های کاهی و مانند آن و سپس پاشیدن آب برای مرطوب نگه داشتن آن را حفظ آب پاششی می گویند. انواع مختلف زمان عمل آوری سیمان یکسان نیستند، بنابراین به تعداد و زمان آبیاری دقت کنید. پاشش فیلم پلاستیکی معمولاً در سازه های بلند و سازه های بتنی با متراژ بالا استفاده می شود. محلول پلاستیکی رزین وینیل کلراید با استفاده از یک تفنگ اسپری روی سطح بتن پاشیده می شود تا لایه ای غیر قابل نفوذ هوا بر روی سطح بتن ایجاد شود تا هوا ایزوله شده و از آب جلوگیری شود. تبخیر قطعات تضمین می کند که هیدراتاسیون سیمان به طور معمول انجام می شود و فیلم غیر قابل نفوذ هوا پس از اتمام عمل آوری به خودی خود می افتد.
اثر عمل آوری با بخار به زمان ایستادن بتن، سرعت گرمایش و سرمایش، دمای عمل آوری، زمان پخت با دمای ثابت و رطوبت نسبی قبل از عمل آوری با بخار مربوط می شود. اگر این جنبه ها به خوبی انجام شود، بتن به خوبی حفظ می شود.
اگر بعد از ریختن بتن هوا گرم باشد، رطوبت هوا خیلی کم است و بتن به موقع عمل نمی کند. ذرات سیمان نمی توانند به درستی هیدراته شوند و نمی توانند به کریستال های پایدار تبدیل شوند. چسبندگی به خوبی بتن هیدراته معمولی نیست، به طوری که پوسته ها یا پودرها ظاهر می شوند. سقوط کردن